মাই এইম ইন লাইফ

 মাই এইম ইন লাইফ

কি লিখিছিলোঁ- কি লিখিছিলোঁ

হয় লিখিছিলোঁ : টু বিকাম এ ডক্তৰ

টু চাৰ্ভ দা ছ’চাইটি.......

হৈছিলো ডক্তৰ এদিন 

ডিঙিত ষ্টেথ’ ওলোমাই যোৱাৰ দিনা 

কিমান যে লাগিছিল আনন্দ লগতে লাজ৷

ৰাতিপুৱা আবেলি সন্ধিয়া ৰাতি 

সকলো সময়তে আৰ্তজনক চুইছিলোঁ

কথা পাতিছিলোঁ চিকিৎসা দিছিলোঁ 

দৰব দিছিলো, দেহৰ অসুখবোৰ আতঁৰিছিল

কেকাই অহা জন  হাঁহিৰে ঘৰলৈ গৈছিল৷

মনৰ আনন্দতে গামোছা এখন দি যায়

কলম এটা উপহাৰ দি যায় ৷

অথবা ঘৰতে বনোৱা আচাৰৰ বটল 

ডায়েৰিত এইবোৰো লিখা থাকে ৷

মানুহৰ মৃত্যুত আমাৰো দুখ লাগিছিল৷

আত্মীয়ৰ কান্দোনত আমাৰো চকলো ওলাইছিল৷

যেতিয়া মেডিকেলৰ পৰা ওলাই গ’লোঁ

তেতিয়া ৰোগী মৰিলে আমাক মাৰিব খোজে

ৰোগী ক্ৰিটিকেল হ’লে 

আমাক মাৰি পিটি ক্ৰিটিকেল কৰে

শান্ত হস্পিটালখন আশান্ত হৈ পৰে

শান্ত ডাক্তৰবোৰৰ শান্তি শেষ হয়

মোবাইলত ঘনে ঘনে ফোনবোৰ আহে৷

ডাক্তৰ দেবেন দত্তক মৰিয়াই মাৰিলে

ডাক্তৰ সেউজ কোভিদ যোদ্ধাক 

মাৰি পিটি পিটি কোলাজ আঁকিলে৷

মই নকওঁ মোৰ ছোৱালীজনীক ডাক্তৰ হ

মই আগবঢ়াই নিদিওঁ তাইক মাৰ খাবলৈ৷

ডিচি হ ভিচি  হ যি হ হবি

নহবি ডাক্তৰ নাখাবি মাৰ৷

জন্ম মূহুৰ্তটো ডাক্তৰক লাগে

মৃত্যুৰ সময়তো ডাক্তৰ থাকে

তেজে তুমুৰালি হ’লেও ডাক্তৰৰ চিকিৎসা

মনৰ পথাৰত ছন পৰিলে লাগে ডাক্তৰ৷

বাতৰিৰ শিৰোনামত ডাক্তৰৰ ভুল চিকিৎসাৰ ৰায়

ডাক্তৰে সততে নাম পায় ডকাইত কিম্বা কচাই!

টাইলচ লগোৱা মাৰ্বল লজোৱা মজিয়া বিল্ডং

সজালেই হস্পিটাল নহয়

ডাক্তৰ নাৰ্চ নাথাকে যদি তাত 

অন্যথা সেয়া মাথো এটা আলয়

নহয় কেতিয়াও চিকিৎসালয়৷

মেডিকেল কলেজত ছাত্ৰৰ অভাৱত ছিটবোৰ খালী থাকে

ফেকাল্টিৰ বিহিন ভাবে বিভাগবোৰ চলে৷

ডাক্তৰ ভাগৱতী চাৰক গাঁৱলৈ বেমাৰী চাবলৈ আহোঁতে

কাঁহৰ বটাত মাননি দিছিল: সেয়া এতিয়া সাধু হ’ল,

সৰু বৰ ডাক্তৰৰ পিঠিখন ৰাজহুৱা হ’ল !

ডাক্তৰৰ দুৰ্গতিৰ কথা ইমানতে থলোঁ

ভুল ভ্ৰান্তি হ’লে ক্ষমিয়োকো মোক ৷ 🙏

ডা: দীপুল হালৈ৷

৬৷০৬৷২০২১